Urszula Drogomirecka

[vc_row][vc_column][vc_separator][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column width=”1/2″][vc_single_image image=”13189″ img_size=”large” alignment=”center” style=”vc_box_shadow_border” onclick=”link_image” css_animation=”appear” title=”Kapliczka choleryczna św. Rozalii”][/vc_column][vc_column width=”1/2″][title text=”Autor: Urszula Drogomirecka” size=”h2″][vc_empty_space height=”30px”][vc_column_text]

W Radomiu, przy ul. Lubelskiej stoi niepozorna, bronzowa kapliczka św. Rozalji, z powstaniem której związane jest podanie. W roku 1892 Pan Bóg zesłał karę na ludzi, straszną chorobę cholerę. Marli ludzie jak muchy. Co dzień wynoszono z domu trumnę z ukochaną istotą. (…) Dzień w dzień kapłani odprawiali nabożeństwa, zanosząc błaganie do Wszechmocnego, aby ulitował się nad biedakami i zwrócił na nich Swe miłosierne oczy. Naród cierpiał. Ktoś rzucił projekt, aby w miejscu, gdzie cholera poraz pierwszy rozpoczęła swą kośbę, postawić figurkę św. Rozalji. Naród chwycił się ostatniej deski ratunku: oto biedacy ostatni grosz złożyli w ofierze i wznieśli cudowną figurkę. Pod tę figurkę rano, w południe i wieczór biegli młodzi, starzy i dzieci, modlili się, śpiewali litanię i pobożne pieśni. Coraz to mniej ofiar padało. Przerażona cholera uciekła z Radomia – i stał się cud: ludzie nie marli na tę straszną chorobę, spokój i cisza zapanowała w mieście. Cudowna kapliczka uratowała naród przed wszechwładną cholerą. Odtąd każdy przechodzień ze czcią uchylał kapelusza, kobiety i dzieci żegnały się pobożnie lub odmawiały krótki paciorek.

Tak o kapliczce wotywnej przy dzisiejszej ul. Żeromskiego 93 pisały w 1930 r. w szkolnym pisemku Ku słońcu uczennice Seminarium Nauczycielskiego Żeńskiego. Cholerę do Polski i miasta przewlekli z Azji żołnierze rosyjskiego zaborcy. Fatalny stan sanitarny i nieprzestrzeganie zasad higieny przez mieszkańców powodowały, że epidemie cholery wybuchały w Radomiu od 1837 r. co kilka, kilkanaście lat. Ocaleni z ostatniej epidemii radomianie podziękowali św. Rozalii z Palermo, patronce chroniącej od zarazy, stawiając jej kapliczkę przy szosie zwoleńskiej, na granicy Radomia i Dzierzkowa, aby nigdy więcej nie wpuściła cholery do miasta.

Napis na cokole kapliczki głosi:

Pamiątka z epidemji w 1894 r.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_message message_box_color=”sky”]

Lokalizacja kapliczki:

51.399917, 21.166389[/vc_message][vc_gmaps link=”#E-8_JTNDaWZyYW1lJTIwc3JjJTNEJTIyaHR0cHMlM0ElMkYlMkZ3d3cuZ29vZ2xlLmNvbSUyRm1hcHMlMkZlbWJlZCUzRnBiJTNEJTIxMW0xOCUyMTFtMTIlMjExbTMlMjExZDI0ODkuMTU3NzQxNzM2NDg5MiUyMTJkMjEuMTY0NDA2MDIzODY4OTg4JTIxM2Q1MS40MDAxNTYyNDEzMjA1JTIxMm0zJTIxMWYwJTIxMmYwJTIxM2YwJTIxM20yJTIxMWkxMDI0JTIxMmk3NjglMjE0ZjEzLjElMjEzbTMlMjExbTIlMjExczB4MCUyNTNBMHgwJTIxMnpOVEhDc0RJekp6VTVMamNpVGlBeU1jS3dNRGtuTlRrdU1DSkYlMjE1ZTAlMjEzbTIlMjExc3BsJTIxMnNwbCUyMTR2MTU5Mjg1NTY1NTc1NSUyMTVtMiUyMTFzcGwlMjEyc3BsJTIyJTIwd2lkdGglM0QlMjI2MDAlMjIlMjBoZWlnaHQlM0QlMjI0NTAlMjIlMjBmcmFtZWJvcmRlciUzRCUyMjAlMjIlMjBzdHlsZSUzRCUyMmJvcmRlciUzQTAlM0IlMjIlMjBhbGxvd2Z1bGxzY3JlZW4lM0QlMjIlMjIlMjBhcmlhLWhpZGRlbiUzRCUyMmZhbHNlJTIyJTIwdGFiaW5kZXglM0QlMjIwJTIyJTNFJTNDJTJGaWZyYW1lJTNF”][/vc_column][/vc_row]

Podziel się z innymi


Partnerzy i patroni


Konkurs fotograficzno-faktograficzny na najlepsze zdjęcie polskiej kapliczki organizowany przez:


Wspierają


Związek Nauczycielstwa Polskiego

Kociewie


Patroni honorowi



Partnerzy medialni



Partnerzy



Opiekun prawny konkursu


Piotr Ciszewski:

Nasza Kancelaria z prawdziwą przyjemnością wzięła na siebie opiekę prawną akcji społecznej Kapliczki Polskie. Z zainteresowaniem i pełnym zaangażowaniem będziemy czuwać nad przebiegiem tego Konkursu.

Piotr Demiańczuk:

W natłoku naszej prawniczej codzienności sporadycznie miewamy okazję pochylić się nad sacrum. Będzie to miła odmiana, czuwać nad przedsięwzięciem o charakterze kulturalnym, promującym piękno i historie naszego kraju.