Dariusz Bury

Kapliczka w Słowikach

Kapliczka w Słowikach

Kapliczka arkadowo-wnękowa

Nr 207 – Słowiki. 28 Kwiecień 2002.

Województwo mazowieckie, powiat kozienicki, gmina Grabatka Letniska. Kapliczka położona jest ok. 10km na południowy-wschód od Kozienic i 27 km od Puław, przy drodze wojewódzkiej Nr 738, we wsi Słowiki.

51°32’10.68″N 21°39’31.18″E

Wieś Słowiki leży w południowej części Niziny Środkowo-Mazowieckiej, w mezoregionie Dolina Środkowej Wisły (na jej lewym brzegu – w widłach rzeki Wisły i Radomki), w części Równiny Kozienickiej (teren Kozienickiego Parku Krajobrazowego). Słupowa kapliczka arkadowo-wnękowa – ceglana (otynkowana). Wzniesiona na przełomie XIX i XX w. przed I wojną światową. Kapliczka zbudowana jest na planie kwadratu, o jednostopniowej podstawie, z trójstopniowym trzonem. Dolna część trzonu – wnękowa (zamurowana), przedzielona gzymsem ze środkową częścią  trzonu – arkadową, w której umieszczono figurę Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej. W górnej części trzonu – wnękowej (wnęka, zamknięta z 3 stron i otwarta od frontu) umieszczono figurę Najświętszego Serca Pana Jezusa. Środkowa i górna część trzony pokryta daszkiem czterospadowym i zwieńczona krzyżem kamiennym. Kapliczka odrestaurowana przed rokiem 2000.

Dogmat o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny sięga początków chrześcijaństwa (podany przez Papieża Aleksandra VII, w bulli Sollicitudo omnium ecclesiarum, wydanej 8 grudnia 1661r.), ale dopiero Papież Klemens XI ustanowił w 1708 roku dzień 8 grudnia jako święto Niepokalanego Poczęcia NMP, obowiązujące w całym Kościele a Pius IX ogłosił 8 grudnia 1854r. dogmat wiary o Niepokalanym Poczęciu MB. W 4 lata po jego ogłoszeniu Matka Boża miała ukazać się Bernadetcie Soubirous w Lourdes 11 lutego 1858 r. Katolicy uznają, że wypowiedziane przez Matkę Bożą słowa: Ja jestem Niepokalane Poczęcie są potwierdzeniem dogmatu.

Dogmat ten oznacza, że Maryja od samego początku swej ludzkiej egzystencji była wolna od grzechu pierworodnego i nigdy nie miała w sobie żadnej grzechowej skazy. W ikonografii maryjnej Niepokalana trzyma ręce złożone na wysokości piersi i skierowane ku górze ( do modlitwy ). Gest ten symbolizuje wzniesienie duszy do Boga i oddanie Mu się z wiarą. Jest znakiem posłuszeństwa i poddania się Jego woli i miłości, jako najwyższemu Panu.